Nijver Noordhorn Nú: Bouwbedrijf F.Kooi BV

mei 31, 2012

Bouwbedrijf F.Kooi  BV – Vertrouwde naam voor onderhoud, verbouw en nieuwbouw

Bouwbedrijf F.Kooi BV (0594 502366; zie ook www.bouwbedrijfkooi.nl) aan de Rijksstraatweg is een vertrouwde naam voor kwaliteit en vakmanschap. Ooit kwam grondlegger Reint Kooi vanuit Roodeschool ondernemen in Noordhorn. Het werd de start van een nuchter familiebedrijf, verder ontwikkeld door Reints zonen Frits en Barteld, later gesplitst in twee zelfstandige ondernemingen. De tak van Frits wordt voortgezet door drie bouwvaardige telgen: Reint, Fré en Martin. Op basis van gelijkwaardigheid vormen zij de huidige directie, zijn tevens uitvoerders en op de werkvloer aanwezig. Ook niet onbelangrijk: ze kunnen het goed met elkaar vinden! (De rol van vader Frits is er zeker nog: een vraagbaak en ervaringskundige!) In deze voor de bouw moeilijke fase, de crisis laat zijn sporen na, is het personeelsbestand uitgedund, deels door natuurlijk verloop, maar in enkele gevallen ook door gedwongen ontslag. “Wat het onderhoud en de verbouw betreft”, zegt woordvoerder Fré Kooi, “valt het niet tegen. De nieuwbouw heeft echter de grootste klappen gekregen en die nieuwbouw hebben we nodig als buffer, voor de continuïteit.” Zo is er net een heel mooi project in het centrum van Grijpskerk afgerond, de bouw van winkelunits en appartementen op de Tjoelkerlocatie. Er zijn nog 2 appartementen in de verkoop, tijdens de Open Dag op 12 mei was iedereen vol lof over de bouwresultaten. In Zuidhorn wacht nu het Hekkema-project, op de hoek van de Boslaan en de Frankrijkerlaan. Al jaren ter discussie, maar het lijkt erop dat eind dit jaar de eerste fase van start gaat. Drukkerij Hekkema vertrekt naar het voormalige pand van verhuizer De Jong. Een deel van het complex, “het rode gebouw”, blijft staan. De rest wordt gesloopt. Na grondonderzoek en eventuele sanering worden er 6 appartementen gerealiseerd en krijgt het geheel een groen karakter. Een prachtige klus voor bouwbedrijf Kooi!

Fré Kooi in de werkplaats met de plannen voor de Hekkema-lokatie in Zuidhorn

In Noordhorn heeft Kooi enkele jaren geleden (er werd in 2008 begonnen) 12 woningen gebouwd aan de Meidoornstraat, belangrijk voor ondernemer en dorpsgemeenschap.  Bouwbedrijf Kooi, een nuchtere onderneming, met oog voor de toekomst. “Maatschappelijk verantwoord ondernemen”, aldus Fré Kooi, ‘betekent ook uitproberen wat we kunnen op het gebied van energie-neutraal bouwen”. Bouwbedrijf Kooi, een eigentijds bedrijf! (JB)

Fré Kooi op weg naar de werkplaats aan de Badweg (Rijksstraatweg 12, Noordhorn)

(Eerder gepubliceerd in “Noordhorn Nu”, juni 2012, negende jaargang nummer 6 (maandelijks orgaan van de handelsvereniging “Fortuna” en de Vereniging voor Dorpsbelangen Noordhorn)

Noordhorners…Toén: Drie vrolijke meisjes en het uitje van een damesgroep!

mei 30, 2012


Een bijzondere foto, deze drie glunderende meisjes in zomerjurkjes, armen vriendschappelijk over elkaars schouders geslagen… (En ja, voor mij is het bijna altijd een bijzondere foto…)  Eigenlijk kreeg ik slechts één reactie op deze foto, van Marie Hiemstra-Nijenhuis, telefonisch. Zij is heel stellig: Op de foto staan de zusjes Ella en Marie Annijes en in het midden Geke Duisterwinkel. Die woonde aan de Achterweg, ik kende haar heel goed.” De foto kreeg ik van Theo van Hoogen (Norg) en hij had het kiekje gekregen van Annie Hiemstra (II), uit Roden. Zij gingen er vanuit dat het middelste meisje Annie Hiemstra (I) zou zijn, het dochtertje van Lukas Hiemstra en Jo Otten, tot 1952 wonend aan de Oosterweg (in de bocht, tegenover de achteringang van de Sicke Benninghestede). Annie Hiemstra (I) verongelukte in 1943, toen zij van een wagen sprong (bij de Badweg) en onder de wielen terecht kwam. Haar ouders kregen later wederom een dochter die zij Annie noemden (Annie II). De laatste is sterk geïnteresseerd in het leven van haar zus, die zij nooit heeft gekend. De foto met de drie meisjes levert dus geen nieuwe informatie, eerder het tegendeel. Theo van Hoogen, aanvullend: “Over de foto met de dochters van schilder Annijes. Dan denk ik aan een verhaal van mijn vader over zijn zus Geertje van Hoogen. Geertje werkte bij Martha Melis op het postkantoor. Geertje en schilder Annnijes konden beiden heel mooi zingen. Annijes kwam dan langs om met Geertje te zingen. Dat klonk dan zo mooi, dat vele Noordhorners bleven staan om te luisteren.”
Wie weet komen er nog aanvullende reacties op de foto met de drie meisjes met die glimmende schoenen, kniekousen en “strikken ien t hoar…”


Een uitje van een grote groep Noordhorner dames. Gezellig poseren, bomen op de achtergrond. Let ook op de tassen en de alpinopet…. Wie staan er op de foto, wanneer is de foto ongeveer gemaakt, wáár en ter gelegenheid waarvan?
Reacties graag naar JanBlaauw@hetnet.nl of naar de Verlengde Oosterweg 33, 9804 RD Noordhorn. Wilt u een duidelijker afdruk van de foto? Laat maar weten! (Geldt ook voor de zondagschoolgroep van de Hervormde Kerk in het vorige krantje!)

Eerder in beknoptere vorm gepubliceerd in “Noordhorn Nu”, juni 2012, negende jaargang, nummer 6 (Maandelijks orgaan van de handelsvereniging “Fortuna” en de Vereniging Dorpsbelangen Noordhorn)

Noordhorn: Spontaan straattekenen, zomerse Pinksterdinsdagactiviteit in de Verlengde Oosterweg

mei 29, 2012

Niet meer zo warm als in de voorbije dagen, maar zonnig nog steeds, deze Pinksterdinsdagmiddag. De korte vakantieperiode afgesloten door een vrije dinsdag met voor veel kinderen activiteiten dichtbij huis. En dan ontstaat er “zo maar” een rustgevende activiteit middenop straat…. Kinderen van verschillende leeftijden, kleurend met bordkrijt en daaraan niet veel woorden vuil makend… Een heerlijke sfeer, soms verbroken door een uitroep: “Pas op, een auto!” Niet vaak op dit tijdstip, doorgaand verkeer mondjesmaat. Even stoppen, daarna weer geconcentreerd verder. Sommige kinderen moeten even wat meer energie kwijt, rénnen…. Of pakken een fiets(je). Een dag later is de gang naar school er weer, de regelmaat van de schooltijden. (Of zijn de vakanties dit jaar anders?) Nu nog even niet…..

Buiten tekenen voor groot en klein, geen onvertogen woord…

Soms rennen en racen, nu even rustig tekenen… (En op de foto!)

Groepswerk, solowerk, kijkwerk….

En geloof maar dat je je koppie d’r even bij moet houden!

Even wat anders, moet kunnen….

Tim die kleine guit, blaast hier het straattekenverhaaltje uit!

©foto’s: jan blaauw, 29 mei 2012 (Canon EOS D400)

 

Noordhorn: Juf Joke Breedland – “Een stadse madam op het platteland…”

mei 28, 2012

Joke Breedland, kleuterleidster van 1963-1968 op de neutraal bijzondere kleuterschool aan de Oosterweg

Ze is niet meer de superslanke kleuterjuf uit de jaren zestig (“Zai kin wel deur t oog van n nale…”), Joke Breedland. Geboren en getogen Stadjer, al woont ze al jaren op Fraamklap bij Middelstum, op ’t Hogeland. Haar gezondheid is ook niet meer zoals ze die graag zou willen hebben, maar enthousiast is ze wel en haar mondje roeren, geen probleem! Zeker niet als het om Noordhorn gaat, de plaats waar ze van 1963 tot einde ’68 kleuterleidster was op de neutraal bijzondere kleuterschool aan de Oosterweg. Portret van een sterke vrouw die al heel wat voor de kiezen heeft gehad, maar altijd op zoek blijft naar de lichtpuntjes:

Joke Breedland is geboren en getogen “in Stad”. Ze ziet het levenslicht in januari 1944, bezoekt later de kleuterschool “Rozenknop”  en de O.L.S. “Van Starkenborghkanaal”. Na de ULO (Schoolholm) volgt ze de opleiding aan de kleuterkweek op de hoek van de Paterswoldseweg en de Verzetstrijderslaan. Zelf vindt ze dat ze een ‘stadskind’ is gebleven, ondanks het feit dat ze al jaren op het Hogeland woont. De gedachten gaan vaak terug naar de jeugdjaren in Groningen, aan de noordkant, toen je nog op straat kon spelen, of in de brandgang achter de woningen. De tijd dat je na de Kerstdagen met andere kinderen een “Kerstbomenoorlog” uitvocht, reuzespannend! De bibliotheek, waar ze boeken haalde voor het hele gezin en ook de boeken las die “ voor de groten” waren…. De padvinderij in het Stadspark, waar “overleven” dagelijkse kost was en koken op houtvuur “heel gewoon”… De danslessen later, bij Dansschool Gretel van Bruggen, “hoorde bij je opvoeding”. Het zwemmen bij “DZN”, Dames Zwemclub Noorderbad, en het beoefenen van gymnastiek bij “Brunhilde”. In haar kleuterkweektijd de stageperiodes o.a. op de “Clematis” in de Oosterpoort, waar haar opa naar school was geweest.

De foto uit 1968, van de familie Kuipers afkomstig, die aanleiding werd tot het contact met de toenmalige kleuterjuf Joke Breedland. Zelf zit ze in het midden; rechtsachter Lukas Coopman met wie ze 11½ jaar getrouwd is geweest en die inmiddels is overleden.

 

Hoe ze in Noordhorn is beland? Waarschijnlijk heeft het bestuur van de school (’t Plaatselijk Nut) geïnformeerd bij de kleuterkweek, toen er een nieuwe juf moest komen, Mary Roest vertrok naar Amsterdam. De naam van Joke Breedland stond kennelijk op het lijstje, er volgde een gesprek met het bestuur, o.a. penningmeester Prak en voorzitter Kees de Boer. Nee, er hoefde geen proefles te worden gegeven, Joke Breedland werd aangenomen en begon in de herfst van 1963 aan haar Noordhorner Nutskleuterschoolwerk. “Wanneer precies, dat weet ik niet meer, het was nog donker ’s morgens. Ik kwam met de bus, voelde me niet op mijn gemak, stapte na de brug een halte te vroeg uit….” Ze was nog maar één keer eerder in Noordhorn geweest. De kleine Zus Boer begeleidde haar naar het gebouw aan het eind van de Oosterweg. Dat werd een gewoonte, kinderen kwamen haar ophalen bij de bushalte middenin de Langestraat, bij de toenmalige Doopsgezinde pastorie. “Ik was een stadse madam, wist eigenlijk niet wat een dorp was… Toch werd ik feilloos geaccepteerd!” Eigenlijk was ze ook wel blij dat ze in de Stad kon blijven wonen, het contact met het bestuur “schuurde” nog wel eens… (“Een oudemannenclub, die alles beter wist…”) Wat irritatie wekte was het feit dat er jaarlijks een collecte in het dorp werd gehouden ten bate van de Sinterklaasviering. Juf kreeg ‘een budget’, maar de rest van het collectegeld verdween in de kas van ’t Nut… Juf Joke wilde dat het totale bedrag aan de Sintviering werd besteed, maar puutholder Prak lag dwars. Al gauw wist juf Breedland te bewerkstelligen dat er een oudercommissie kwam met wie ze deze praktische zaken prettiger kon regelen, ten voordele van de kleuters. Van de Sinterklaasviering werd destijds bijzonder veel werk gemaakt. De hele school werd volop in de sfeer gebracht, alles werd volgehangen en volgezet. “Eerst deed ik dat in mijn eentje, later met de oudercommissie”. Joke was door de directeur van de kleuterkweek gewaarschuwd: “Denk erom, op vele scholen is de schoolschoonmaakster de baas…” In Noordhorn was het de gewoonte dat de schoonmaakster elk morgen voor het begin van de schooltijd de kachel aanmaakte. “Elke morgen het lokaal vol rook, en maar hoesten… Benauwd!”  Hoe was het contact met de ouders? Vanaf het begin probeerde Joke dat goed te onderhouden. Ze maakte ‘thee-drink-afspraken’ (minder formeel dan ‘huisbezoeken’…) en bij verjaardagen werd er bij de kinderen thuis gegeten, tussen de middag. Joke noemt het contact heel plezierig, ‘natuurlijk’. Door de verschillende leeftijden van de kinderen werd het gemakkelijker. “Vaak kende je de kinderen al, kwamen met broertje of zusje mee.” Bekende namen? Ja, Kuipers, Vennema (tegenover de bushalte), Oosterhuis (“bleef ik wel eens slapen na een vergadering!”), Schuiringa, van de boerderij, de familie Elsloo, die later naar de Noordoostpolder ging. Joke Breedland wilde de kinderen wel eens laten kennismaken met de Stad, maar dat lukte nauwelijks. De kinderen wilden niet, op één na. “Petra Elsloo is een keer meegeweest. “

Kleuter Petra Elsloo met juf Joke in de bus, op weg naar de grote Stad!

 

Toch vonden de kinderen het op school wel leuk. Reactie van oud-kleuter Wiepie van der Veen op SCHOOLBANK: “De kleuterschool was de enige school die ik leuk vond!” “Jammer dat veel ouders niet overliepen van zelfvertrouwen. Ik voelde heel onbewust dat ze wel een oppepper konden gebruiken…” Jokes eerste man (Lukas Coopman, inmiddels overleden) ging regelmatig mee naar Noordhorn als “er iets te doen was”. Naar een avond van ’t Nut bijvoorbeeld, in zaal Miedema. “Lukas en ik gingen naast elkaar zitten. Toen keek ik eens om me heen, zaten alle mannen aan de ene kant, en de vrouwen aan de andere…” Later vroeg Joke aan schoonmaakster Nina Brilstra waarom zij er niet was op die Nutsavond. “O, dat is nait veur ons soort mensen….”
Joke Breedland is vijf jaar in Noordhorn aan het werk geweest. In die jaren gebeurden er ook heftige dingen zoals het verongelukken van Egbert Schuiling, vader van een van de kleuters. “En het kindje van de familie Boer dat onder een auto kwam… Vreselijk!” Juf Joke is op condoleancebezoek geweest. “Dan zie je dat kindje in dat kistje liggen….Dan kun je geen woord meer zeggen…” Joke heeft nog wel eens contact met een enkele oud-kleuter, Alie van der Velde. Ze kijkt met veel plezier terug op haar Noordhorner periode, vindt het ook bijzonder jammer dat ze de reünie in 2011 heeft gemist. Het Sinterklaasfeest in ’68 was haar laatste grote evenement op de Nutskleuterschool, ze ging daarna met zwangerschapsverlof. (In 1966 trouwde ze met Lukas, het huwelijk hield 11½ jaar stand, twee kinderen, Jessica en Jeroen; Joke heeft een nieuwe relatie met Hans, “al 26 jaar!”) “Toen was het verlof aan de lange kant, men vond het niet netjes dat je met een dikke buik voor de klas stond…”
Na het afscheid mailt ze vanuit Fraamklap: “Ik heb nog twee dingen vergeten! Eerst moesten we ook zaterdagsmorgens naar school! En ik mocht in die tijd geen lange broek dragen voor de klas. Kwam ik in de koude periode aan in lange broek, ging ik me op school tooien met de meegebrachte rok. Waarschijnlijk ben ik daar later uit mezelf mee gestopt. De tijden veranderden….” (JB)

Joke Breedland: “Een stadse madam op het Noordhorner platteland…”

Eerder in beknopte vorm gepubliceerd in “Noordhorn Nu”, juni 2012, negende jaargang, nummer 6. (Maandelijks orgaan van de handelsvereniging “Fortuna” en de Vereniging Dorpsbelangen Noordhorn)

Noordhorn: Zonnige Pinksterzondagfotoslentertocht, beperkt van lengte….

mei 27, 2012

Met broer Hemmo toch maar even de benen gestrekt, de comfortabele tuinstoelen achter het huis, in de schaduw, verlatend. Wat een zomerse fase in de bloeimaand mei 2012! Vergeten de langdurige kouperiode, nou ja, vergeten….. Al slenterend word je onderweg op verschillende plaatsen herinnerd aan de venijnige vorst van februari jongstleden. Diverse planten en struiken hebben het niet overleefd of blijken deerlijk ‘verminkt’…. Toch is er nog heel wat moois te zien in en rond het onwezenlijk rustige Noordhorn. Vele inwoners hebben Pinksterbezigheden elders of laten hun aanwezigheid niet blijken. Of noopt de warmte tot “blijf zitten waar je zit en verroer je niet?”

Beginnend in de eigen (achter)tuin… De donkerrode weigelia bloeit, biedt verrassende doorkijkjes. Als je het maar wilt zien…

 

Bij het dorpshuis aan de Noorderweg bloeien de wilde (botanische) rozen en dat is een foto waard. Wit wil nog wel eens tegenvallen, deze is mooi om naar te kijken.

 

Een doorkijkje in het Noordhorner bos. Noordhorner bos? Ja, op oude kaarten vind je aan de noordkant van het dorp nog wel eens de aanduiding “Noordhorner bos”… Restanten nabij het dorpshuis?

 

Een prachtig gestroomlijnd paard te midden van duizenden bloeiende boterbloemen. En het romantische witte huisje op de achtergrond (vroegere woning van de eerste arbeider….)

 

Een tweede paard in beeld, foto vanaf de volkstuintjes, van zuid richting noord. Een oase van rust, de boterbloemen en de paarden hoor je niet….

 

Nou, vooruit, eerbetoon aan het tweede in beeld verschijnende paard, en nogmaals aan de feestelijke boterbloemen. “Natuur, wat ben je wonderschoon, in meie!”

 

Completer beeld van de situatie ter plekke met op de voorgrond enkele kasjes met bladgroente en aardbeiplanten. Het zou geweldig zijn als er bij het dorp een alternatieve plek voor de volkstuintjes zou kunnen worden gevonden, en een plek voor de paarden…

 

De vijver bij de Borgweg, je voelt hier haast de zomerse warmte. Nog even doorgeslenterd, minder lang dan anders. De schaduw opgezocht, en de tuinstoelen…

©foto’s: jan blaauw, 27 mei 2012 (Canon EOS D400, lens 18-55)

Noordhorn Toen: Familie Helmus op het grasland

mei 26, 2012

Familie Helmus op het hooiland (foto: W.Helmus)

Overmand door nostalgische gevoelens? Misplaatste romantiek, overdreven beklemtoond? ‘Vroeger’ als voorbeeld voor een voortrazende eigen tijd, waarin grasland niet eens de gelegenheid meer krijgt zich te ontwikkelen tot hooiland? De tijd van tegenwoordig (Pas op, het is al weer voorbij!) waarin grote kavels in een ommezien worden gemaaid, een dag later de oogst wordt verpakt in landbouwplastic, zachtgroen (hou rekening met het milieu!), en afgevoerd. Je draait je even om, en het is voorbij….
Op de foto is dat nog anders, zo’n veertig jaar geleden, schat ik, toen Jaap Helmus en zijn gezin woonden op Langestraat 40, toen nog een echte boerenstee. De rijzige populieren verbergen de donkergrijze gevel van het woonhuis, de schuren zijn nauwelijks te zien. Eerder heeft Vennema hier geboerd, Jaap Helmus is de laatste echte. (Keizer maakte er vervolgens meubels, nu makelaart hier de Achterhof-familie). Het is aanpakken geblazen, het gras is al enkele malen gekeerd, het wordt nu ‘opgehokt’, zo te zien, ‘opgebult’. Broer Willy helpt een handje, een van de kinderen zit op de trekker, een andere prikt een vorkje mee. Zwijgend, op het land werd tijdens het werk niet veel gesproken. Ik ken deze techniek niet, in mijn geboortestreek was nauwelijks grasland. (Het Oldambt, de graanschuur waar schrijver Frank Westerman later de republiek uitriep…) Jaap Helmus zocht zijn toevlucht in Canada (sinds zijn vertrek is het vlaggen in Noordhorn vanaf de toren en bij de school aan lager wal geraakt), is inmiddels overleden. Broer Willy, vroeger landarbeider en zeeman (uitersten ontmoeten elkaar wel vaker), later brugwachter bij de Waterstaat, is er nog.  Heeft genoeg aan zijn prachtige tuin en aan het verzorgen van de dieren in de hertenkamp, bij toerbeurt.
Als je nu langs de N355 loopt, zicht op ditzelfde Noordhorn-West, zie je iets heel anders. De loofbomen zijn goeddeels gekapt, het woonhuis heeft een danige opknapbeurt gehad, staat te stralen in de middagzon. Het grasland is er nog. Over de status van dit gebied hebben de overheden wijze besluiten genomen. Deze ruimte blijft, hier geen dorpsuitbreiding, geen extra wegen of paden, geen uitzichtvervuilende opstallen. Ademruimte voor een dorpsgemeenschap die elders al genoeg te lijden krijgt door ‘infrastructurele wijzigingen’. Geniet van de huidige prachtkant van Noordhorn, en kijk ook goed naar dit rustgevende beeld uit Noordhorn…Toén! (JB)

Eerder gepubliceerd in “Noordhorn Nu”,  juni 2012, 9e jaargang, nummer 6  (“Noordhorn Nu” is het maandelijkse orgaan van de handelsvereniging “Fortuna” en de Vereniging Dorpsbelangen Noordhorn)

Westkant Noordhorn, iets ander standpunt, iets ander beeld, zelfde grijze voorgevel. Jaren zeventig?

 

Westkant Noordhorn, anno september 2011; veranderde aanblik, minder bomen, andere gevel

 

Zo zijn de veranderingen beter zichtbaar; niet alleen de voorgevel, veel meer het achter liggende gedeelte. Het grasland, dat is er nog….

Noordhorn: Tanks in de Langestraat 1945 (3) en Bevrijdingsoptocht 1965

mei 22, 2012

Nog een belangwekkende reactie ten aanzien van de getoonde tanks in de Langestraat, april 1945.  Deze reactie is van Kasper Trof, ook een geïnteresseerde in eigentijdse geschiedenis:
Die vele reserve rupsbanden op de tanks zijn daar niet omdat die rupsbanden zo vaak kapot gingen. Het was bedoeld als verdikking van het pantser. Door de standaard Sherman’s schoten de Duitsers zo heen. De reden dat de geallieerden de Sherman bleven gebruiken is dat ze deze in grote aantallen konden produceren. Een macaber staaltje statistiek.
De tweede tank heeft ook een langer kanon dan de eerste tank. Dit is een zogenaamde Firefly Sherman. Met dit kanon was het voor de geallieerden mogelijk om een Duitse tank van enige afstand te doorboren. Het korte kanon op de eerste Sherman kon dat alleen door een Duitse tank van achteren te raken of van dichtbij van de zijkant.”
Voor wat de beelden betreft: zie vorige blogs! Met dank aan Kasper Trof.

Ook nog een tweetal foto’s van de Bevrijdingsoptocht in 1965. Op de twee eerder geplaatste foto’s zijn nog geen reacties gekomen, maar wat niet is….. Hier nog twee, ook afkomstig van Gé de Grooth-Visser:

Mocht iemand aanvullende informatie hebben, reacties graag naar JanBlaauw@hetnet.nl  of regulier per post naar de Verlengde Oosterweg 33, 9804 RD  Noordhorn!

 

Noordhorn: Tanks in de Langestraat, april 1945 (2)

mei 20, 2012

Soms zijn reacties op weblogberichten zo informatief, dat ik ze liever verwerk in een nieuwe bijdrage. Zoals nu, waarbij het gaat om reacties van Gert Slings en Jan Zuijdijk. Dit alles naar aanleiding van het fotootje dat ik kreeg van Bouke de Vries (Noordhorn):

Reactie van Gert Slings:

“Het zijn twee verschillende tanks, wel van hetzelfde type. Je kunt zien dat de reserve rupsbanden of -kettingen voorop de tank verschillend zijn. Ik herinner me nog dat een van de wielen waarom zo’n rupsketting zat, kapot ging. Dat was bij Nanninga (grafstenen) voor de deur, bijna naast het kantongerecht. Met vereende krachten werd dat wiel vervangen en in de sloot gerold, Toen de tank weer was weggetuft, ging Nanninga met nog wat mannen het kapotte wiel uit de sloot trekken. Dat kostte heel wat zweetdruppels. De tanks op de foto’s zijn van het type Sherman, denk ik.”


(Blz.135 “Zuidhorn 1940-1945″)

Reactie van Jan Zuijdijk:

“Ik denk dat Gert Slings gelijk heeft, de tank is een Sherman, het Engelse leger gebruikte Cromwells, een vergelijkbare tank en moeilijk te onderscheiden van elkaar. Op de vraag hoeveel tanks er door de Langestraat zijn gereden: Heel veel, het waren eindeloze colonnes met allerlei materiaal van het Canadese leger, gevechts wagens, bren carriers, houwitsers trucks… Alle colonnes kwamen uit de richting Leeuwarden, Grijpskerk en gingen richting de stad. Zij werden begeleid door stoere mannen op Harleys, zij reden zittend voor op de tank van de motorfiets wat een macho effect gaf.
De S bocht in de weg op het eind van de Langestraat richting Zuidhorn, niet ver van ons huis, was finaal kapot gereden door de rupsbanden.
Later meer.”
Jan Zuijdijk

Met dank!

Gesprek met KLAAS VAN HOUTEN, supporter v.v.Zuidhorn

mei 17, 2012

Zie voor het hele interview: www.jeebeetjes.nl

Klaas van Houten (67): “Zuidhorn-supporter, een voetballeven lang!”

Klaas van Houten, een begrip binnen het Zuidhorner voetbalwereldje, en ver daarbuiten! Een kleurrijke oud-voetballer (rood vooral), iemand met hart voor de club en trouw als supporter, vaak ook bij uitwedstrijden. Echter ook iemand die zijn mondje kan roeren, die kritische noten niet schuwt, een broertje dood heeft aan labbekakkerigheid. Portret van een gedreven voetballiefhebber, met een zwak voor groen en wit:

Korte levensloop:
Klaas van Houten is in juli 1944 geboren in Noordhorn, in een van de diaconiehuizen aan de Nieuwstraat. Het gezin Van Houten (pa werkte bij Smid & Hollander) woonde daar tijdelijk, ging later terug naar Zuidhorn, naar o.a. de Jellemaweg en de Schoolstraat. Klaas is zowel naar de oude kleuterschool aan de Kikkerstraat geweest, als naar de nieuwe, in de Schoolstraat. Daarna naar de OLS aan de Frankrijkerlaan met meester Hut, later meester Wibbens. Na de OLS twee jaar ULO, maar dat werd geen succes. (Klaas: “Ik wilde geen Engels leren, dat was ja zo vrumd proaten….”) Vanaf 15 jaar begon Klaas zijn afwisselend werkzaam leven met baantjes bij Versol Tolbert (schoenklompen), exportslagerij en suikerfabriek. In april 1966 trouwde Klaas met Roelie van Dijk. (Het huwelijk werd enkele weken uitgesteld door de plotselinge dood van Klaas zijn pa). Drie kinderen kregen Klaas en Roelie: Klaas (1966), Hilda (1968) en Mennie (1970). Brood op de plank kwam er o.a. als kraanmachinist bij Ibex, kort vrachtwagenchauffeur en een baan in de wegenbouw. Gezondheidsproblemen leken uit te lopen op een afkeuring, maar Klaas kreeg werk in de buitendienst van Novatec, waar hij 12½ jaar functioneerde. Daarna alsnog een WAO-periode tot de AOW in 2009. De gezondheid is labiel, maar Roelie, kinderen en kleinkinderen, humor en voetbal houden hem vitaal.


©foto: jan blaauw, mei 2012

Noordhorn: Bevrijdingsoptocht, thema ’45 – ’65

mei 17, 2012

Van Gé de Grooth-Visser (oud-Noordhornse) kreeg ik geruime tijd geleden een aantal foto’s. Deze passen goed bij de thematiek van de laatste tijd.  Ze stammen uit 1965 toen er blijkbaar ter gelegenheid van Bevrijdingsdag een feestelijke optocht werd georganiseerd. De kleuren zijn niet meer zoals ze waarschijnlijk oorspronkelijk waren (of zoals ze zouden moeten zijn….), maar dat is geen probleem. Graag reacties van mensen die zich iets herinneren rond of van deze activiteit, of die mensen herkennen op de foto’s. Alvast bedankt! (Reacties naar: JanBlaauw@hetnet.nl of per post naar Verlengde Oosterweg 33, 9804 RD  Noordhorn).


Optocht 1965, foto 1.


Optocht 1965, foto 2
Achterop deze foto staat geschreven: meisje Lourens, Piet Pruim, Sjaak de Boer


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.